تبليغاتX
ساده دل من
«´·.¸¸.·.·´¯`·.·من عشقت رو به همه دنیا نمی دم حتی یادت رو به کوه و دریا نمی دم .·´¯`·.·.¸¸.·`»

طعمش تلخ بود ، تلخي اش را دوست نداشتيم

نمي دانستيم كه دواست ، دواي تلخ ترين دردها

نمي دانستيم معجون است ، معجون انسان شدن.

گمش كرديم ، شيطان از دستمان دزديد.

بي طاقت شديم و نا آرام ، دهانمان بوي شكايت گرفت و گله...

و نازه فهميديم نام آن اكسير مقدس ، نام آنچه از دستش داديم ،"صبـر"بود

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 1388/09/17ساعت 19:19  توسط مریم   | 

انسانیرا در خود کشتم
انسانیرا در خود زادم
و در سکوت دردبار خود مرگ و زندگی را شناختم
اما میان هردو من
لنگر پر رفت و آمد دردی بیش نبودم
درد مقطع روحی
که شقاوتهای نادانیش از هم دریده است ...!!

 

 

 

درد را از هر طرف بنویسید باز هم همان درد است

 

 

+ نوشته شده در  شنبه 1388/08/23ساعت 17:24  توسط مریم   | 

روی دیوارهء باریک سخن

قلم از دست من

افتاده به یک لانه مار

انتخابش دشوار

از قلم دل کندن

یا

دست از جان شستن

حاصل کار ولی یکسان است !!!

+ نوشته شده در  سه شنبه 1388/07/28ساعت 13:55  توسط مریم   | 

                       خسته شدم از تمام اين محبتهاي دروغين

                       خسته شدم از مردماني كه صورتك هاي زيبايند و آلوده به

                                          سيرت هاي ناپاك دارند

                       خسته شدم از تمام چيزي كه اسمش دوستي است و بر

                                  آن تنها سايه اي از نيازهاي ما افتاده

                          ديگر خسته شدم ، خسته ي خسته . . .

اینجا زندگی جهنم است  !  و جهنم  همان زندگی

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1388/07/15ساعت 20:23  توسط مریم   |